Wanneer is iets een remake, reboot, of reimagining? Het lijkt er op dat mensen het woord remake niet meer durven te gebruiken en door de jaren heen andere termen zijn gaan verzinnen, oude wijn in nieuwe zakken dus. Eerlijk gezegd vind ik niets erger dan de term reboot, het klinkt als het wegvegen van oude films. Laten we het gewoon bij remake houden, in dit geval van een ouder favoriet van actieliefhebbers.
“Do you have famous last words?”
Werkeloze vader Ben Richards (Glen Powell) leeft in een grauwe toekomst waar geweld en sensatiezucht de media domineren. Om de dure medische zorg voor zijn zieke dochter te kunnen betalen stemt Ben tegen beter weten in om deel te nemen aan de dodelijkste tv-show ooit: een 30-dagen durende jacht waarin “Runners” door professionele huurmoordenaars worden achtervolgd terwijl het publiek toekijkt en soms zelfs participeert. Wat begint als een wanhopige gok om zijn gezin te helpen en geld te winnen, verandert al snel in een meedogenloze strijd tegen zowel de jagers als een samenleving die niet doorheeft hoe ze gemanipuleerd worden door de media.
Deze film van Edgar Wright is niet alleen een remake van een film, maar ook zeer losjes gebaseerd op een roman van Stephen King. De maatschappelijke boodschap van Wright is duidelijk: we laten ons door media manipuleren om dingen te voelen, te vinden en uiteindelijk zelfs te ervaren. De boodschap is alles behalve subtiel, net als de actie. De actie is druk, heftig, maar echt spannend wil het nooit worden, omdat wij als kijker geen moment aan de goede afloop twijfelen. Ook lijkt men geen keuze te willen maken tussen komische momenten en heftige actie. Wellicht iets te veel Deadpool gekeken.
Conclusie:
Deze remake van de gelijknamige Arnold Schwarzenegger klassieker doet mij wat overbodig aan. Waarom niet een unieke actiefilm maken, en het origineel gewoon lekker respecteren? Glen Powell is een aardige vent, maar om nou te zeggen dat hij de Star Power heeft om deze film in zijn eentje te draaien? Nou nee. Het is een aardig vermakelijke film, met een paar opzichtige knipogen naar de macht van de hedendaagse tech-giganten. Een aardig tussendoortje, maar meer ook niet.
Be the first to comment